Молскавици/ Стоан на Ордановци

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Не колни Стоан на Ордановци

од Коле Неделковски
Мајка
Од збирката „Молскавици“

На млади, море, години
Стоан ми пушка нарами,
излези в гора зелена,
со своа бујна дружина.

Не може јунак да трае
ропство му тежи над глава,
ни може мајки да гледа
сè в тија солзи крвави.

Оде што оде, дооде,
младост си в борба изживе,
тешка го тага налегна
на гради машки јунашки:

тага за мајка сирота,
в црнило што ја остави
и мила млада невеста
со таа убост приказна.

Сè така в темно навеан,
од тешки мисли измачен
тргна со болка на срце
и викна песна запеа:

„Еј гиди, горо, мајко ле,
доста ми стреа правеше,
со надеш душа вртепе
и лути рани цереше.

Доста ме вода поеше
од твојте бистри извори,
и песни, горо, слушаше
од душа пуста ајдушка“.

Млад јунак песна допеа,
патишта пусти дооди,
крај река Врелка достаса
и страдна душа отвори.

А тиран - крвник - пустија
со страшен глас му извикна ...
И куршум екна - пропиште
онаа песна проклета.

Стоана в гради погоди,
смртна му рана отвори,
замина, оф не испушти
сред младост бујна, јунашка.

Потемна небе, прогрме,
цела се земја затресе,
брег темен од жал распукна,
прибра си сина Стоана.


Поврзано[уреди]