Молскавици/ Раткина неволја

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Причинуење Раткина неволја

од Коле Неделковски
Рането срце
Од збирката „Молскавици“

Што ми Ратка рано стана,
рано пусто в темни зори,
та си седна в бели двори,
тага вие, солзи лее.

Нели Раткин глас ми дочу
таа ми ти пуста гора,
од жал, леле, лисја рони
и на Ратка кротко збори:

„Дејди, Радо, пиле младо,
што ал, Радо, ми те најде,
та сред тоа ноќно време
тага виеш, солзи лееш?

Каква мака ми ти мачи,
леле, Радо, клето срце,
дал за мајка ел за татка,
Радо, леле, ти заплака?

Дали, Радо, сон си сони
та од сон се ти исплаши,
ели, Радо, црна чума
први либе ти удрила?“

- Ејди, горо, шумна горо,
шумна горо јаворова,
ни за мајка, ни за татко,
ни за први либе жалам,

туку друга тешка мака,
на срце ми, горо, лежи,
тоа леле, пусто ропство
сиот народ што запусте!


Поврзано[уреди]