Молскавици/ Рането срце

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Раткина неволја Рането срце

од Коле Неделковски
Жив отруен
Од збирката „Молскавици“

Откако ноќ се зададе
и пуста темна тамнина
падна врз земја широка,

ја ми те, Родне, зачекав,
со тажни очи загледав
у тоа ваше пенџере.

Та белки ќе ми излезеш
бисер си уста д'отвориш
и да ми мило прозбориш,

ели со рака мермерна
ишарет да ми направиш,
рането срце да скротиш...

А ти се, Родне, не мерна,
ни ме со очи погледна,
нити со рака намавна!

И така ноќта измина,
рујна се зора зазори,
в срце ми рана с'отвори.

Низ мене, Родне, заигра
твоето лице калешо
со тија очи пламени.


Поврзано[уреди]