Молскавици/ Работник

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Ропство Работник

од Коле Неделковски
Стачка
Од збирката „Молскавици“

По земници влажни
ноќеви тежат,
а векови тажни
на срце лежат.

А брзам сабајле
и полн со гајле
у мугра да станам,
лимња да фанам.

Сè работа сакам,
по клубови акам,
а никој ме неќе, -
ех, стар сум веќе.

Сè така се молкнам
парталав - кален,
сè така го тегнам
животов жален.

А младост црнина
по скелиња мина,
сè малтер си носев,
без стра се јазев.

А сега ме свило -
злото ме пие
и драго и мило
без ден ќе згине.

До кога ли вака
шепот без екот?
Па доста сме, браќа,
робја на векот.

Од матен ни поглед
да молсне веда,
да стокмиме довлет
за нашите чеда.


Поврзано[уреди]