Зборник на Миладиновци/ Самовилско ѕидање

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Велигденска Самовилско ѕидање

од Браќа Миладиновци
Сонцено ми је на заод
на современ македонски правопис


Нов правопис Стар правопис

Град градила Самовила
Ни на небо, ни на земи,
Туку така под облака;
Што диреѕи ми редеше
’Се јунаци отбирани.
Што парнаци ми редеше
’Се девојки отбирани;
Што пенџери ми редеше
 ’Се дечина отбирани.
Едно не је дофтасало
То’а што је спроти сонце.
Марко имат машко дете
Машко дете прегалено;
и го зеде машко дете,
Да го кла’ит на прозирци.
 Марко е се милно молит:
„Самовило мила сестро!
Тебе ти се милно мољам,
Да ми гледаш машко дете;
То’а ми је прегалено,
Брго вода да му даваш!”

Градъ градила Самовила
Ни на небо, ни на земи,
Туку така подъ облака;
Що диредзи ми рѣдеше
’Се юнаци отбирани.
Що парнаци ми рѣдеше
’Се девойки отбирани;
Що пенджери ми рѣдеше
 ’Се дечина отбирани.
Едно не ѥ дофтасало
То’а що ѥ спроти сѫнце.
Марко иматъ мѫшко дете
Мѫшко дете прегалено;
и го зеде мѫшко дете,
Да го кла’итъ на прозирци.
 Марко ѣ сѣ милно молитъ:
„Самовило мила сестро!
Тебѣ ти сѣ милно молямъ,
Да ми гледашъ мѫшко дете;
То’а ми ѥ прегалено,
Бѫрго вода да му давашъ!”