Моторни песни/ Татковина

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

„Песна за човекот“ „Татковина“

од Никола Јонков Вапцаров
„Земја“
Песната е издадена во 1940.

Над тебе се крева
гранитниот Пирин,
тој пленик на маглите сури;
над села што патат
сал орлови јата, -
по полето вилнеат бури.

А години беа,
низ кои со смеа
ме лулаа мечти нероднички.
Живеачка ведра
и лесна,
живеачка штедра
и песна
ти беше заводничка.

Но, ете -
кај минав
низ масло,
низ чад
и машини
кај минав
низ јарем и гнет -
насекаде кај што се борат
за леб.

И нешто се скрши
во мене.
Та, завикав од болка,
но- безизлез притеснет.
Се свртев зад себе
и плукав озлобено
и в тебе
и в животот клет.

Сега си ми блиска,
од мајка си поблиска, љубена!
Но, денес ме плиска
ех, крвта, во ненужност губена,
во сонот ме гушат
пресметките и крв по плоштадите
на твои херои
од туѓински пари загадени.
Ми тежи, ТАТКОВИНО,
знај, жестоко в срце ме гребе
таа крв што чади,
та јас ќе те прашам:
сè ова
ти беше ли нужно
тебе?

Мрак тежи.
Во мракот - робија и гнет.
Глад.
Векови цели стоиш поназад.
А некаде животот расне,
се буди
среде фабрики рој
и голема вера.
А народот мој
се труди и гасне
како в далечината
бронзена ера.

Пак тебе те сакам
татковино Гоцева, Дамева,
во тебе се родив
младините тука ми беа.
И в срце го носам
тревожното знаме
и вечниот полет
на сите без леб и без стреа.


Поврзано[уреди]


PD-icon.svg Сите дела од овој автор се во јавна сопственост во целиот свет бидејќи авторот е починат пред повеќе од 70 години.