Коста Солев Рацин/ Балада за стапалката

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

„Балада за стапалката“

од Коста Солев Рацин
Оригиналната песна била издадена на српски во 1938, а препевов е на Гане Тодоровски..

Наслушни - потпри го увото врз дамарот на денот -
Ох, го слушаш ли, го слушаш ли тој проклет татон подмолен?
Со денови и денови, со ноќи долги, сè ист -
Гребе и шика и рие и копа во свеста.
По млекото на денот од крпите на новините
Од плетерот на лисјето на книгите -
Ја слушаш, слушаш! -
Морничаво тапка
Со клинци поткованата стапалка.
Сè поблиску и поблиску, сè повеќе и повеќе
Застрашувајќи и пострашно тапка,
Тресејќи се со буката на челичните птици
Над покривите на градот.
И трепериш веќе - крши, прашти, урива
И гмечи и прекршува ребра!
Во ноќите низ дебелите води на мракот
Низ сенката на сонот - пак копка...
Далеку негде го пали растопеното железо
Далеку негде блешти растопениот бакар -
Фабриките и дење и ноќе татонат
Фабриките топови и тенкови лијат
Фабриките фосген, гранати шрапнели -
Одеднаш - низ димот
Преку пукотница, паника, и бег
Го израчуваат врз градот...
А стапалката оди понатаму и тапка
Низ локви од крв гази и шлапка
Низ мрши чрчори, низ месо и гној
И крвава и гнојна ти гази врз вратот
И крвава и гнојна ти го притиска мирот
Низ јавето, низ сонот
Во утрото, во денот.
Наслушни - потпри го увото врз дамарот на денот -
Ох, го слушаш ли, го слушаш ли тој проклет татон подмолен?


Поврзано


PD-icon.svg Сите дела од овој автор се во јавна сопственост во целиот свет бидејќи авторот е починат пред повеќе од 50 години.