Едгар Алан По/ Сон

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

„Сон“

од Едгар Алан По

Во сништа ноќни мечтаев
за радост мината, и сонив
сон полн со живот, блесок ѕвонлив,
па останав со бол и гнев.

Ах! Зошто не е сон сред ден
и зошто тажиш срце мое
за оној погледот чиј што е
кон дните прежни завтен?

Тој свештен сон, тој свештен сон
низ светот дури злоста броди,
ме охрабри ко зрак што води
дух осамен од мракот вон.

Па, сепак тој сјај, бол и блен,
оддалеку се тресе, трепне,
за да е чиста и да крепне
Вистината ко ѕвезден ден.


Поврзано[уреди]


PD-icon.svg Сите дела од овој автор се во јавна сопственост во целиот свет бидејќи авторот е починат пред повеќе од 70 години.