Македонски народни песни/ 1762 лето

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Илјада и седемстотин шездесет и второ лето
в Охрида од Цариграда дошел Солаор.
Еј! Дошел Солаор.
Се претставил пред Арсениа
наша патрика честнаго
и му рек'л слово горко, слово жалосно.
Еј! Слово жалосно.
Царска волја е да тргнеш
денеска за Цариграда
на тебе од врли Грци, голем поплак е.
Еј! Голем поплак е.
Собрал патрик свое стадо
в црква свјати Климентова
благослов им дал последен, р'це заплетил.
Еј! Р'це заплетил.
Д'лго време липал старец
в молчење в'сенародно
и по бела брада ронел с'лзи горешти.
Еј! С'лзи горешти.
Слушајте ме мили чеда
јас ќе идам в Цариграда
на мене од врли Грци голем поплак е.
Еј! Голем поплак е.
Грцки патрик ќе ни строши
славна Охридска Столица
и мене до смрт ќе држи в заточение
Еј! В заточение.
Ќе прати владици Грци
лицем светци срцем в'лци
ќе ве дават, ќе ве стрижат,
ќе ве м’лзат до крв.
Еј! Ќе ве м'лзат до крв.
меѓу народа ќе сејат
несогласје и омраза,
да се мразат син со татка, и со брата брат.
Ej! И со брата брат
И ќе викнете до Бога
и крило не ќе најдете,
смирени ќе наведете
глави доземи.
Ќе ми бидете сираци;
така било написано.
Елате ми да ве гушна
за последен п'т.
Ч’рна т'га поразила
старо, младо, м'жи, жени,
Вси со р'це заплетени
с’лзи проливат.
Тој ги гушка, тие т'жни
му целуват десна р'ка,
и од р'ка как’ од извор
с'лзи се лејат.
Вјахнал Патрик брза коња
и неволно уп'тил се.
Тога грмкиј плач народен
небо процепил.
Умилил се чесниј Патрик,
свалил шапка навезана,
погледал на сино небо,
љуто прок’лнал:
„Ох! послушај, милиј Боже!
Хаир никога да немат
Стамче беј и Бујар Лигдо,
Пејко челеби!
Милостивиј Бог послушал
патричка горешча клетва;
слава нихна, семе нихно
погубил со шум.
И сега во куќи нихни
ткае пајак пајачина
и на пусти стрехи нихни
хукат хутове


PD-icon.svg Ова дело е во јавна сопственост во целиот свет бидејќи авторот е починат пред повеќе од 100 години.

Поврзано[уреди]

Надворешна врска[уреди]

Блог за македонски народни песни

Музика