Константин Миладинов/ На с’нцето

Од Wikisource
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
„На сâнцето“

од Константин Миладинов



Сâнце ле, сâнце ти златно,
Зашчо си пушчил ко платно
Околу тебе смолови
Темни облаци покрови?

Жити небесна ширина
И жити твоја светлина,
Темни облаци разсеи,
И јасно, сâнце, угреи!

Вервиш ли, сâнце, шчо ми е?
В стреде си мене завиен.
И сега темен, печелен
Ја се нахожда опален?

Сâнце ле, сâнце премило!
По сâта земја си било;
Си видел други несчастен
Ко мене, сâнце, порастен?

Да живја, сâнце, без радост
Во најцветната ми младост! -
Кажи ми, има трпење?
Какво несносно мâчење!

Сâнце ле, облак разсеи
И чисто, златно угреи!
И мене, сâнце, зарадви.

Наводи

  • Песни, Константин Миладинов, Мисла, Македонска книга, Култура, Наша Книга, Скопје, 1986.


PD-icon.svg Сите дела од овој автор се во јавна сопственост во целиот свет бидејќи авторот е починат пред повеќе од 100 години.